Ne söylesen boş ne anlatsan uzaklarda Üşürsün akşam saatlerinde durma Yüreğin takılır bir oltaya Çırpınma acısın bu duygu Esiri olmaya başladı duygularım melankolik akşamların Tadını bilmediğim şarapların Yüzüme değen serinliklerin Yaşayıpta yazamadığım maviliklerin Sakladığın hayallerin yanında sokaklara döküldü heveslerim Kulaklarımda çınladıkça uzun geceler bıraktığın gibi olmadı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta