Gözyaşlarıyla uyanırdı sabaha karşı
Ağlardı balkona çıkıp sabah ezanına kadar
Aklında hep tek düşünce vardı
hatta açıp baksanız görürdünüz yüreğinde;
'Hoşuma gidiyor nazın sevdiğim,
Yetmez mi artık.'
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta