BİR BUKLE DÖKÜLMÜŞ GÖZDEN AŞAĞI
İNCE BELE TAKMIŞ GÜMÜŞ KUŞAĞI
SENİN İÇİN OLAM ZÂLİM UŞAĞI
GEL EY NAZLI DİLBER BİR GÜL YÜZÜME
YÜRÜRKEN YOLLARI ÂŞIK EYLİYOR
GÖRENLER HEP ONU MELEK BELLİYOR
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta