Kartallar kadar mağrur
Kadife gibi yumuşaktı yüreklerimiz
Bir lokma ekmek
Bir yudum şarap içindi çektiklerimiz
Koklamaktı bir gülü hasretimiz
Gün oldu kendimizden geçtik
Anlamadan okuduk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta