Küçük dağları ben yarattım deyip çıktın.
Bana ettiklerin cilve miydi, naz mıydı?
Güvendiğim dağları birer birer yıktın.
Bu tarz, bir inat mıydı, yoksa itiraz mıydı?
Esip savurdun, sonsuz gök gibi gürledin.
Kitaba el bastırıp, kalbimi mühürledin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta