Küçük dağları ben yarattım deyip çıktın.
Bana ettiklerin cilve miydi, naz mıydı?
Güvendiğim dağları birer birer yıktın.
Bu tarz, bir inat mıydı, yoksa itiraz mıydı?
Esip savurdun, sonsuz gök gibi gürledin.
Kitaba el bastırıp, kalbimi mühürledin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta