İki gül konuşurken duydum
Naylon güller çıkacakmış
İnsanlar
Gözleriyle sevecekmiş gülleri
Koklamadan
Ve güller
Korkuyordu bu durumdan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




GÜL KOKUSU DUYACAK YÜREKLER SEVMEYİ BİLDİKCE VAR OLACAKLARDIR
TEBRİKLER
SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta