Navéte Lékirim Şiiri - Hadi Helili

Sibeh zû rabûm Bîngol li berfê,
Roj hilanî Batman û Diyarbekir.
Dil de agirek, naskirî nîbû,
Min go "Weylo, ev çi dermanê şekir?"

Agir ket dilî, min xwe raneda,
Her kes di nav xew, tenê ez hişyar.
Navê te hatin ser lêv û didan,
Min go "Ya Reb, ev e qismetê min î dawî û bi qerar."

---

Çemê Batmanê diherike lerizî,
Dengê avê tê wek şorişa evînê.
Li ber peravê min navê te nivîsî,
Bi tîrêja rojê, bi şewqa sibehê.

Mêrdîn li dûr e, Midyad li bin pal,
Qerejdax şahid e li vê evîna bê misal.
Te kenî carek, dinyam bû gulzar,
Bê te ev cîhan tenê agir û talan.

---

Dêrik, Kocaköy, Hênê, Lîje,
Her deverê da navê te tê ziman.
Gava tu derbas bî Silîvan û Farqîn,
Kewên çiyan ji bo te dikin xwepêşan.

Xanî, Xelat, Cizîr û Hezex,
Evîna me tê da wek çira pêdixe.
Li Sasonê da berf wek kefen e,
Lê evîna te tê da wek gulê bi şek e.

---

Dayê rabe, binêr keça Gercüşê,
Bejna zirav, porê reş, navê wê Zînê.
Gava tê nêzîk Şirnex û Nisêbîn,
Dinya dibe gulzar, dibe kunc û erzîn.

Şev li Erxenî tarî û dijwar e,
Stêrk li esmên wek çavên te dibiriqe.
Li Pasûrê da bayê sar diqîre,
Lê evîna me her duyan wek agirê pîroz diçilmise.

---

Çiyayê Morî şahid e li vê sondê,
Min sond xwar bi Şingal û bi Laliş.
Evîna te tê da wek şekir û hingiv,
Her tim di dilî de wek rojekî bê xew û bê rewiş.

Li Çinara Heft Bira min peyman da te,
Tu yî ya herî dawî, tu yî ya pêşîn.
Gava tu têyî ber derî Amedê da,
Ez ê ji bo te herim cîhanek din.

---

Ne xem e mirin, ne xem e cudabûn,
Qurban ji bo yarê, rêça me ye ev.
Gava tu têyî ber derî, wey lê, wey lê,
Ez ê herim pey te, dinyayek din jî bê şik û bê guman.

Li Dîjle yê da ava wek zîv e,
Diherike diçe ta Başûr û Kendava.
Evîna me jî wek ava herikbar e,
Diçe ta hetayê, namîne li vê cihê xwe.

---

Dengbêj rûniştiye li ber odeya,
Dengê temûr û bilûr tê bilind.
Ji bo evîna we her duyan dibêje,
Strana evînê ya herî kurdî û xweş û delal.

"Weylo, weylo, dinyayê, evîn çi ye?"
Dengbêj dibêje, her kes dimîne mat.
"Evîna kurdî ne bi ziman e, ne bi lêv e,
Evîn kûr e wek Dîjle, bilind e wek Cûdî û Sîpan."

---

Zozanên bilind, deştên bê pal,
Şahid in li vê evîna bê misal.
Di bin siya wan da min peyman danî,
Tu yî ya herî dawî, tu yî ya ewilî û ya hemû sal.

Bi şev, bi roj, bi zivistan, bi havîn,
Evîna te tê da wek rojekî bê mirin.
Tu yî ya ku dilê min ji nû ve da jîn,
Tu yî ya ku ez ê herim pey te heta mahşer û heta dîn.