Nasip Olmadı Gardaş Şiiri - Baki Ortak

Çöktü içime bu gurbetin yükü
Yârsız gecelerde dondu her türkü
Bir resim kaldı yastığımın diki
Dönem dedim nasip olmadı gardaş

Gurbet eller yüreğimi dağladı
ADIYAMAN gül solmadan ağladı
Anam gibi her taşını bağladı
Dönem dedim nasip olmadı gardaş.

Nemrut'ta güneş de doğmaz olduydu
KAHTA hasret oldu gönlüm solduydu
Sensiz geçen her gün ömrüm öldüydü
Dönem dedim nasip olmadı gardaş

BESNİ’de bir dalda yarım asılı
Gözlerimde tüter eski masalı
Gönlüm yasta hasret ömrümün yılı
Dönem dedim nasip olmadı gardaş.

GÖLBAŞI'nda yandı içim köz ile
Anmadım bir gün ben gözyaşsız ile
Baktığım her yer dolu hasret ile
Dönem dedim nasip olmadı gardaş

GERGER yollarında izim silinmiş
Kendi kendime dert olup delinmiş
Giden gitmiş kalan yâre yenilmiş
Dönem dedim nasip olmadı gardaş

SAMSAT'ta yandı içimde bir sevda
Her akşamda saklı kaldı o ada
Ne mektup var ne ses senden ne nida
Dönem dedim nasip olmadı gardaş.

ÇELİKHAN soğuğu düştü sineme
Bir resminle sarhoş oldum her dem’e
Kendimi bulamam artık kendime
Dönem dedim nasip olmadı gardaş

SİNCİK dağlarında kaldı da gözüm
Yâr deyince dağlar ağlar her sözüm
İçimde yanıyor koca bir közüm
Dönem dedim nasip olmadı gardaş.

TUT'un narı gibi içten kanarım
Yaban elde hasret çeker ağlarım
Sıla kokusunu yel de ararım
Dönem dedim nasip olmadı gardaş

Yâr kaldı ellerde ben dert içinde
Sıla düşte kaldı özlem biçimde
Kul Ortak hasretin bir kor döşümde
Dönem dedim nasip olmadı gardaş

KUL ORTAK