Damla damla sonsuzun dışına akan,
bütün bu kemikler, toz, kül, kat kat
evrenleri dolaşan ve algımı parçalayarak,
uzaklaşan, nasiptir.
Nasiptir, damarlarımdan boşluğa açılan,
duyu ormanlarında kaybolmuş uzuvlarım,
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta