Nasıl mıyım?
Biraz kış uykusuna yatmış o eski rüzgâr gibiyim,
Ne dalları kıracak kadar öfkeli,
Ne de yaprakları okşayacak kadar dingin.
Sanki binlerce kitabın aynı anda açık kalmış sayfasıyım;
Cümlelerim var, ama bir araya gelmekten yorgun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta