Nasıl bir sevdadır ki bu, gözyaşlarıyla dolu. Nasıl bir kalptir ki bu içinden atamıyor seni. Hatta öyle bir şey oluyor ki her aklıma geldiğinde daha çok acıtıyor canımı. Hani derler ya paramparça oldu kalbim diye, ben de paramparça olmayan ne kalp kaldı ne de başka bir şey. Hiç aklına gelmiyor muyum, hiç sormuyor musun kendi kendine nasıl acaba ne yapıyor şu an diye? Hiç hayal etmiyor musun beni? Sen de haklısın insan ihtiyacı olmayan birini neden aklına getirsin ki.
Herkesin bir yara izi vardır. Benim hiç kapanmayan yara izim sin sen. Yanında olamıyorum, sarılamıyor um sımsıkı, gözlerine bakamıyorum doyasıya..
Ama ne fark eder dokunmadan da severim seni. Hatta görmeden de. Ya bırak seni seveyim ya da söyle bana nasıl unutulur?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta