Onun canı yanınca, senin için yandı mı?
İsmini defalarca dudakların andı mı?
Ta burnunun direği sızlayıp da kökünden,
Aktı mı göz yaşların? Kör talihin hükmünden,
Ölümün tiz çığlığı seni senden aldı mı?
Gözlerin uzaklara bakıp, bakıp daldı mı?
Sevdayı nasıl bildin? Sevdinse nasıl sevdin?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Güzel bir şiirdi. Sevgiyle kal.
Ümran Tokmak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta