Yaşadıklarımı eski filmlere bağlıyorum.
Nasıl bağlıyorum?
Soruyorlar: “ Nasıl aklına geliyor? “
Nasıl gelmesin?
Ben bu aşıyla büyüdüm.
Damarlarıma işledi.
Kalbime işledi.
Beynime işledi.
Masa kadar boyumla sokaklarda gezerken insanlar böyleydi.
Hatam çok iyimsermişim.
Bugün bu insanları değiştiren ben değilim.
Peki kim?
Peki ne?
Peki neden?
Bunları söylersen o aşıyı damla damla hatırlarsın.
Aslında böyle olmamalısın.
Olmamalısın ki,
Bir eksiklik duymayasın.
Akan suya gözü kapalı kapılmalısın.
Bunun için unutmalısın.
Hatırlamamalısın.
Sence bunu yapar mısın?
Asla!
Eğer ki sende bir insanlık zerresi kaldıysa,
İşte hatırladıklarını da,
Asla unutma!
Ölene dek onlarla yaşa.
Belki onları bulursun öbür tarafta.
Kayıt Tarihi : 19.6.2019 20:27:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!