Küçük bir çocuk,
Alaca karanlığın arasında bir köşeye sinmiş,
Usul usul ağlıyordu.
Ay ışığı sanki onun için çalışıyor,
Sadece onu aydınlatıyordu.
Minicik elleri, örülesi saçları,
Ağlamaktan kızarmış uykusuzluktan küçülmüş yemyeşil gözleri vardı.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




''Kibritçi Kız'' Bir soğuk gecede, kibrit satmaya çalışan ve birer birer yaktığı kibritlerle bir an güzel hayallere dalan, sabah donmuş halde bulunduğunda, avuçlarında yanmış kibrit çöpleri bulunan zavallı, kimsesiz kızın, acıklı hikayesini hatırlattı bu duygulu şiiriniz.Bir birini ağırlayan, davetlerde gezip, şamata yapan şımarık zenginlere bir ders niteliğinde, ama onlar müslümanlığı sadece kılık-kıyafet ve şekil olarak bildikleri için bu duygulardan haberleri olmaz. Ne mutlu bu insani hisleri gönlünde duyarak, bu güzel ve anlamlı şiiri bizlere ulaştıran ''insan'' a. Tebrikler ve saygılarımla, tam puan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta