Ah insanlar, insancıklar!
Yaşamları bir avuç yalan,
Sevgileri hileli, aşkları esassızlar,
Yürekleri baştan başa heyelan…
Herkes bir birinden bir şeylerin öcünü alıyor,
Bilmiyorlar mı sevmeyi,
Herkes aldatıp aldanıyor,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta