Ah insanlar, insancıklar!
Yaşamları bir avuç yalan,
Sevgileri hileli, aşkları esassızlar,
Yürekleri baştan başa heyelan…
Herkes bir birinden bir şeylerin öcünü alıyor,
Bilmiyorlar mı sevmeyi,
Herkes aldatıp aldanıyor,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta