Nasıl Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Yüreğim bozuk bir saat,
yalnızca sende duran.
Aklımla kalbim arasındayım.
Düşüncelerim
yeni doğmuş bir bebek kadar temiz,
ama korkuyorum.

Yüreğim
bir yıkımı daha kaldıramaz.
Bazen içimdeki deli dolu ben
“Sev, gitsin… ne olacak?” diyor.
Ama kanayan yüreğim
izin vermiyor.
Susuyorum,
çünkü kelimeler de yaralıyor artık.

Kalbim,
üstü örtülmüş bir enkaz gibi;
dokunsan çökecek sanki.
Sevmek mi?
Hâlâ bilmiyorum…
çok istiyorum.
Ama her istek
iyi bir sonla bitmiyor.

Umutlarım kararıyor.
İçimdeki deli cesaret
hâlâ adını fısıldıyor,
kanayan yanım
adını bile duymak istemiyor.
Ben iki yarımın arasında
tam olmayı beklerken,
zaman geçiyor
ve ben
kendimden biraz daha eksiliyorum.

Her şey yabancı,
hatta kendim bile.
Beynim çok gürültülü;
acıların çığlıkları
susmuyor.
“Unutma” der gibi
tekrar tekrar yaşatıyor bana
her yıkımı,
her vazgeçişi.

Bir dal,
bir ev,
bir kanat arıyorum.
Korka korka
yağmurda kalmış bir serçe gibi
tir tir titriyorum.
Uçmak değil,
önce sığınmak istiyorum.

Nasıl
yeniden inanılır
kırık bir kalple?
Nasıl tutulur bir yüreğe sorgusuz, savunmasız?
Belki de sevgi
bir mucize değildir,
ama bazen
insanı hayatta tutan
en sessiz ihtimaldir.
Ve ben hâlâ
nasıl…
diye soruyorum kendime ,
Nasıl...
05.01.2026 11:12