Kim derdi ki bunca mevsimden sonra,
Bir sonbahar hazanında aşkı bulacaksın!
Ve örtüp üstünü gönül tahtını, gömdüğün yıllara
Yaralı ruhunu tüm acılarıyla adayacaksın.
Neresinden bakarsan bak! Neticede yaşamak.
Sonsuzluğun çölünde buz kristali aramak.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta