Narvuz Kaplan Şiirleri - Şair Narvuz Kaplan

Yılarca ağlarım kimseye demem
Tek başıma paylaşmam dertleri
Ağladığım zaman ben oluyorum
Geçmişim aklımda filim oluyor

Ne günler geçirdim unutmak zor

AKLIMDAN ÇIKMADIN ???

Nezaman aklıma düşdüğünde ağlıyorum
Bendede var seni kayıp etim o gün
Arıyorum geç kaldım seni bilmem ki
Nerde gülüyorsan o gün yaşıyorsun

Kayıp olan kim o benim işte
Ne gören ne de soran olmadı
Tutsak olan benim soran kim
Boş olan kapmı açan gelmedi

Mutlu olsun engel olmam gülsün

Baştan yanlış yaptığımı anladım
Geçti zaman kayıp oldu göz yaşım
Yılarca aradı gözlerim o sendin
Nanköler yanlış aderes gösterdi

Söz geçmedi kalbe hasta ağlıyor

Örümcek ağ yapmıştı benim yoluma
Düşmanı şaşırtan o örümcek ağı var
Bende kurtuldum şaşırdı o nankörler
Allaha bıraktım afa sakın gelmesin

Berber yürüdük o yolar şahit
Ben önden sen gerden geldin
Baklım neden önden yürdüm
İçim kan ağladı sana demedim

Oğlum sorma sebebini bilme

Bir resmin kaldı birde acı hatran
Senden kala hatralar benim müzede
Arada bir de olsa teselim ağlamak
Yaşatmak için hatra orman dikecem

Ağlamakla olmuyor gülme zamanıdır

Umudum vardı benden onu bitrdin
Senden kalanları görmez olmuşum
Çocuklar umudum kaçıyor benden
Haketmedim bunu ceza kesmişler

Olacakmış bunlar seni suçlamam

Ben barış istedim etrafım savaş istedi
Uğraştım olmadı nankör çok vardır
Aç karınları doydu sıra banamı geldi
Uzaktan taş atsa çok yakından vuran

Hayvana iyi kötü yapsan unutmaz iyliği

Kendimi af etmem vursun her gelen
Duygularım arada bir ağlatı beni
Kancayı incitmedim ki o benim
Uzaktan vuran yok yakından vurdu

Çaldılar oynadılar o bendim evde