Narvuz Kaplan Şiirleri - Şair Narvuz Kaplan

Yılarca ağlarım kimseye demem
Tek başıma paylaşmam dertleri
Ağladığım zaman ben oluyorum
Geçmişim aklımda filim oluyor

Ne günler geçirdim unutmak zor

AKLIMDAN ÇIKMADIN ???

Nezaman aklıma düşdüğünde ağlıyorum
Bendede var seni kayıp etim o gün
Arıyorum geç kaldım seni bilmem ki
Nerde gülüyorsan o gün yaşıyorsun

Bu gecem eğlendik çalındı sazlar
İki kardeş çaldı ali ile tuncay
İlk defa bu kadar mutlu olunca
Türkü okudu Ali tuncay durmadan

Mutlu etmek iki çaba harcandı

Babadan kaldı mıras hem sevmek sevilmek
Bende yürütüyorum çok sevdim sevenleri
Nankörlük yok ki bende unutamam yapılan
Sırtımda taşırım adamı yapılanı unutmam

Yaşadım ben yılarca aldığım oldu öğüt

Kayıp olan kim o benim işte
Ne gören ne de soran olmadı
Tutsak olan benim soran kim
Boş olan kapmı açan gelmedi

Mutlu olsun engel olmam gülsün

Baştan yanlış yaptığımı anladım
Geçti zaman kayıp oldu göz yaşım
Yılarca aradı gözlerim o sendin
Nanköler yanlış aderes gösterdi

Söz geçmedi kalbe hasta ağlıyor

Gündüzler her taraf bana dar geldi
Gülmeye zaman yok düşmanım çok
Gece bana dost her köşe başı açık
Ağlasam da kimse görmesin aşağlar

Doyasıya gülerim gündüzler benim

Örümcek ağ yapmıştı benim yoluma
Düşmanı şaşırtan o örümcek ağı var
Bende kurtuldum şaşırdı o nankörler
Allaha bıraktım afa sakın gelmesin

Berber yürüdük o yolar şahit
Ben önden sen gerden geldin
Baklım neden önden yürdüm
İçim kan ağladı sana demedim

Oğlum sorma sebebini bilme

Bir resmin kaldı birde acı hatran
Senden kala hatralar benim müzede
Arada bir de olsa teselim ağlamak
Yaşatmak için hatra orman dikecem

Ağlamakla olmuyor gülme zamanıdır