Gözleri bir aynadır, kendi aksini arar,
Işıltısı sahtedir, dokunduğu ruhu yakar.
Önce göğe çıkarır, bir ilah olmak ister,
Kendi kurduğu cennet, bir anda olur mahşer.
İçi boş bir kuyudur, derin ama hep susuz,
Ruhunu emer durur, kalırsın sen uykusuz.
Ruh ikizi sanırsın, oysa büyük taklittir,
Seni senden çalan o hain tekil şahıstır.
O sahte rüya bitti, ayna kırıldı artık,
Masken yüzünden düştü, her yerin yırtık pırtık.
Fildişi kulelerin şimdi başına yıkılsın,
Çek o kirli elini, sen zavallı bir kulsun!
Korktuğumu sandın sen, sustum bunca zamandır,
Benliğimi kurtardım, kurduğun ordun sandır.
O saf enerji bitti, kaynak kesildi anla,
Hesap sorma vaktidir akan her bir damlada!
Sen rip akıntısıysan, ben kayayı yıkayım,
Sen karanlık kuyuysan, ben şafağı yakayım.
Egon batsın, tahtın yık, bitsin bu sahte gurur,
Narsist o girdabında boğulup elbet kurur!
Ruhum bir volkan şimdi, bu senin son oyunun,
Sahnede tek kalmışsın, kalmadı hiç seyircin.
Sen bir asalak idin, ben en güçlü olandım,
Sen sığ kuyuda boğul, ben zinciri kopardım.
Yalnız koyduğun yerden doğuyor bak intikam,
Zincirleri erittim, bitti o sahte dram.
Zavallı o egonla diz çökeceksin bana,
Yalanlarında çürü, elveda narsist sana!
Yıkıldı sahte tahtın, yüzün döküldü boyası,
Uykudan uyanıyor dünyanın bu tebası.
Ben kıyıyım, güneşim; sen dipten gelen tortu,
Bitti bu cenk bu oyun, dağıldı narsist ordu!
ENGİN TOPKAN (08.08.2023)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 25.07.2026 21:04:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
