Narkissos ile Awumbuk Şiiri - Feyz Kariha

/Bî-huzûram; yâ mülk-i hânede yoksam?/

Her kime kandın ise sen ondan olmayı gör
Kesince sevmekten alâkayı kimden olduğunu gör
Kim anlar seni halden, ref-i rical edince?
Mekânda ruf olanda, firkatta tillahı gör!

Elin çeşmine attın, çün budur senin hazînen
Vasl-ı yâr olmayan miktarı harca da gör
Baş gidik, kalp yarık, çarık mı yolu kim?
Mayhoş olduğun kadeh, anlar seni şerbeti kim?
Gel, kânı katreye hânı haneye havz etmeyi gör!

Bu ıssız hanede oldum güz-eli hazan
Maksuduma gel, bu işte cilvenin ketlini gör
Aynası zindan olanın tecellisi işte bu
Çün öldüm de evinde oynayan mevtayı gör!

Hevestir nefsin şol atomik nakşı
Yabana atma da gözünle nergisi gör
Enfüsî benim, geldim hiç ettim âfâkı
Bu şiirden daha bedhahı gör!

Kim anlar bizi ki içinden tin geçmedikçe?
Hem yerip hem kendine çekmedikçe...
Ol bendimde arıza hâl ki şifa sendedir
Terk et yektayı da şu aşkta sakat olan "ş"yi gör!

Gel eyleme nâr olam bikrinden kime ne?
Ettiğim iki hüzn, bundan şehla ayn'a ne?
Sevdim de dedim: "Hasbihâl ya self love !"
Kitaptan düşen hercai manaya ne?