Bu tenha kasaba da gezinirken,
kalbimdeki o garip hisle
sarhoş adımlar atıyordum.
Bir an bile engebeli olsa bu yol,
tenimdeki dokunuşun
bana yolumu gösteriyordu.
Her gün uyandığımda,
senin nefesini hissediyordum.
O eşsiz güzelliğinin derin çekimi
beni sarmalamaya devam ediyordu.
Kurtulmaya çalışıyordum,
Her yolu deniyordum,
Çırpınıp duruyordum,
Bir türlü olmuyordu.
Kurtulamıyordum.
Uzaktan bakanlar görmezler ki,
Gözbebeklerimden tut retinasına kadar senle müteşekkil olduğunu,
Vücudumdaki organlarımın aşkının dokusuyla dokunduğunu...
Bilmiyorlar ki;
Senin varlığınla tutuştuğumu,
Tutuştukça doyamadığım o nar kokulu huzuru...
BEYZADE
Beyzade MmmKayıt Tarihi : 19.12.2025 17:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!