Bin yıl geçti aradan sanki bin yıl
Çamları devirdim menekşeleri kopardım
Islak ve yorgun bir kavağa derdimi anlattım
Saçlarını rüzgâra ısmarladım uçurtmalar saldım gökyüzüne
İz bile bırakmadığın yolları tümseği andıran gidişlerini ve imkanın bağrımda nasıl alev aldığını izledim
Hayli zaman oldu ben bir rüyaya dalmışım
Bi baktım yelesinde bir rüzgâr bir atın
Bi baktım göğe uçuşan sonra derdine devrilen benim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta