Ben toprağım! Aşk içimde hamurumda
Üzerimde çiçekler rengarenk açınca
Önce seyreder sonra düşünürüm
Çiçeklerimdir hepsi
Sevgim benim; kır çiçeğim
Nilüfer mi, karanfil mi?
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




kır çiçeğinin samimiyeti
orkidenin gururu
hercai vefasızlığı
gülün al rengi...
mihenk ile cevher tespiti gibi
''Yar'e çaldım rengimi,
buldum kendi dengimi,
Yar'e çaldım rengimi,
buldum kendi sevgimi,''
toprak özüne en yakın olarak kır çiçeğini bulmuş.
Anlamlıydı şiiriniz
Kutluyorum gönülden
Kaleminize yüreğinize sağlık
Selam, saygı ve esenlik dileklerimle..
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta