Karanlıklar içinde çaresiz bir an
El uzatır çekersin
Umut olursun belki bir kaç gecede
Özlenirsin bazen,sevilirsin belki de.
Her fırsatta bir nebze daha kalkarken ayağa
Sen düşmanı olursun,nefreti başlar.
Böyledir hep aldırma o nankör kuşlar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta