Nankör Düşünceler Şiiri - Yazar Murat Şair

Nankör Düşünceler

Bir gölge gibi çöker içime bazen,
Adını koyamam, yüzü yok, izi derin
Dün verdiğim emeği bugün inkar Eden bir ses fısıldar yetmez der,
Bitmeyen nankör düşünceler

Bir zaman umutla kurduğum Cümleler şimdi dilimde paslı bir kilit
Gibi kendime bile cimri, Davranırken ama kalbimde nankör,
Düşünceler çoğalır gizli gizli

Aynaya bakarım, tanıdık ama uzak
Gözlerimde bir kırgınlık, eski bir iz
Ne çok şey başardın diyen yok İçimde hep eksik hep yarım,
Hep bir daha kriz

Oysa bir çocuk vardı içimde bir Vakit bir taşla mutlu olan,
Gökle konuşan şimdi o çocuğu,
Susturan kim dersin kendi sesim mi
Aslında en acı olan

Gece uzar, düşünceler diken diken
Her biri bir hesap sorar geçmişten
Verdiklerimi unutur, almadıklarımı Sayar bir mahkeme kurar zihnim Sessizce

Ama bir gün kırarım bu lanet sesi
Boğazına yapışırım kendi Karanlığımın ya susar o nankör
Düşünceler yada ben yanarım
Ve şunu bil ki asla diz çökmen Sana...

Yazar Murat Şair