Bir adam, namuslu!
Evde on çocuk, iki eş
Biri nikahlı, biri beleş
Bir adam, namuslu!
Eşleri memnunmuş hayatından
Bezilir mi hiç koca dayağından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel şiirinizi kutlarım...tebrikler...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta