Namertlere El Açmaktansa Şiiri - İlyas Ateş

Namertlere el açmaktansa ölüm benim için kurtuluştur

Allahtan gayrısına boyun eğmek onu inkar etmektir

İnsanları gizlice kırmadan uyarmak diledim fakat onlar
uykuda kalmanın rahat olduğunu söylediler

Onlar bana çok incesin dediler ve kaçıp gittiler nereye
kadar kaçabilecekler anlamış değilim herhalde benim
bilmediğim bir kurtarıcıları vardır de ben boş yere kendimi
harap etmişimdir bakalım kimler haklı imiş filmin son
sahnesinde karar verilecektir

Bana gelince ben dediğim sahte bir bendir gerçek bir
ben vardır bütün benlerin yaşam kaynağıdır inkar
etmiş olsanız da olmasanız da ona ne bir fayda nede
bir zar asla veremezsiniz O hiç bir şeye muhtaç değildir
muhtaç olan sizlersiniz muhtaç olanların hepsi de kuldur
kullardan ise medet umulmaz medet sadece ondan umulur

Kullar sadece bir perdedir perdenin ötesinde dermansa
ondandır kullardan değil

Hiç bir kulu gereğinden fazla büyütmeyin evrenin sırrını
çözmeye çalışın onu göreceksinizdir onu gördüğünüzde
hiç bir kimseden korkmayacaksınızdır sadece ondan
korkmanız gerektiğini bileceksinizdir

Ondan korkmaksa ısrarla yanlış yolda ısrar etmenizdendir yani sizler ettiğinizden korkun
eden ne etmişse bedelini ödemek zorundadır