9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Yaban parmaklar, gezinir cananın bağrında,
Soluğu zehir saçan, çakal sırıtışında.
Isınırız isli puslu avuçlarımızla,
Bir dilim somuna, lekelenir yar dediğin.
Bir sarsıntıda, enkazda duman olur,
Sürüklenir çamurda, hani kavi sandığın.
Barakası çökmüş sevdanın,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta