Gönlüm hep senle doldu, İçim hüzünlüyken seni sordu. Başım öne eğikken Namazım bana seni buldu Herkes beni unuturken. Ruhum hep seni buldu, Başım öne eğik ağlarken. Namazım hep dert ortağım oldu. Amelim günahlarla doluyken. Hep benliğim pişman oldu. Başım öne eğik utanırken, namazım hep beni yudu. İsa yım temizim diyemem, ömrümden korkuyorum hep başım öne eğik umutsuZken. Namazın rahmetiyle umut doldum hep.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta