Nalkiran tellim tamburi tavernalardan
Acilis kapanis saatleri müsküllere mugal
Tam da bozuldu bu alet ne ses ne isik ne gürültü ne duvar
Ne köpüklü gazoz gazinosu ne konser ne afis ne sinema demeye kalmadan
Zaman aceleci bir taksi duuragi, yolsa saatciye kadar zil zurna cardak acemiyken
Neresinden tutsam neresine bassam neresinde dursam ücgeninin
Doksan derecelik dikey tarafiyla tarifeli tutkal gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta