Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

A üzüm!
Geçmiş anların yüzü hüznüm.
Sever misin üzüm
Hüzünlenince ne yaparsın
Ben elimi yüzümü yıkarım
Anılarım aklanır.

acı ama gerçek
vahşi doğada yaşam
canlısın canlı dünyada
doğa afetleri içinde
dünya nimetleri
nice bitki ve hayvan türleri

açtım baktım
dağ bayır ağaç dolu
yemiş topladım
bakıp bakıp yedim
karnım ağrıdı
bakmadım kapattım

Ölmüşlerin ruhuyla oluşan toprak
Karılan harç
Okunan dua
Yol oldu yolcu uğurlandı.

Çıkmaz sokak ve mezarlık.

Genel olarak adalet baskı yaratır.
Adil olan gelmeli.

Ad, aletin; adalet.
İnsanoğlu adını aldıkça aletini yaptıkça
Adalete mahkûm kalmıştır.

Coğrafyadan bir adam yapsak
Sanırım kar yağmasını beklesek ancak başara biliriz
Tozdan da olur toprağı çamur kararsak
Ama bir yaratıcı el gerekli yaratanın kudretiyle
Sonsuz boşlukta bir maya tutabilmek önemli
Anlayınca biter her şey

Naki Aydoğan,
Adı güzel kendi biber.
Ben bibersem biber yerken kendimi nasıl yerim.
Biber yerken kendimi bir biber gibi yerim.
Biberi kahvaltıda yerim yemeklerin içinde yerim.
Ama kendimi her an yerim.

Bir manim var
Dileyim
Adım adıma
Övgü bir güzel örgü
Sökülmek cezam olsa gerek
Bende olan her şeyde var

Bana bir ad koymuşlar, yoldan geçen bir dede.
Onca yol yürüyor, yolcu değil, taşıtı yok.
Evliya bir yerde oturur, derviş hep yürür.
Adını senden benden almak için yürüyor.

Adımı koyan belli, adımı kimden aldım.

adını yazmakla aşkı öğrenmeye başlamak
oysa annem benimle konuşmaya başlamıştı
babam anlatmaya
abim dinlemeye ablam görmeye başlamıştı
öğretmenim hepimizle öğrenmeye çalışmıştı
öğretmek başlangıcında