Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

İnsanlığa bakınca bir tek insanı temsil etmek var
Bu uğurda mücadele
Ben, yalnız olmuyor sen ve ben; biz
İkimiz varsak diğer çiftlerde var
Biz ve onlar
Vahşiyiz barış bilmiyoruz önce

Benim kaç düşmanım var ki
Bir sen bir ben
Kazanırsak bir arkadaş bir dost kalırız
Hey benim cins karşıtım
Kadınım
Gel ikimiz bir kaybedelim, sevişelim

Bir ben bakarım
İç dünyamdan
Dış dünyayı ne yapayım
Bana bakan iç dünyalara bakarım
Otlar yeşermiş ağaçlar çiçek açmış
Kuşlar öter

Söz yükü sözcük
Bir tümce, yüzük

Söz almaya gittim,
Bir tümce söz edip bir yüzük taktılar.
Kolumda bilezik varmış

Ben hastayım
İçimde insanım tükenir
Bir bir cephem düşer
Hey sen el ver bana siyahi
Ben beyazım
Olanak bende mi?

Bir ev düşünüyorum
Bir ben gibi bir ev
Bir aile gibi büyüyen
Çekirdek aile büyük aile
Küçük ama büyük
Cin gibi bir ev

Bir çocuk
Ebesi dedesi babası anası
Okuma yazmayı öğrenir
Dayısı amcası
Gel gör ki yarıda bırakır öğrenimini
Birkaç sanatçı, birkaç aydın bilir

Bir Dakika
Güneş doğmuş gün öğle olmuş
Ömrüm öyle olmuş bugün böyleyim
Güneşin doğumuyla kalksak batımıyla yatsak
Dünya insanı yine bir yatıp kalkmaz
Gece yarısı olmuş hala yatmamışım

Bir’den her şey çıkar,
Birden bire çıkar.
Ormanda gidiyordum
Karşıma iki canlı çıktı,
Biri adam bire köpeği
Ben bir bunlar ikiydi.

Kaç dakika var. Bir dudak öpücük.
Bir ağız dolusu zamanımız var.
İstediğin kadar gül, kulağına.
Boynundan öpersem bir ömür geçer.

Öpüşür ayrılık geçer dert etme.