9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Nakaratın gölgesi,
Her defasında, aynı yokuşu tırmanıp, nefessiz kalan o ruh,
Bitirilmemiş şiirlerin, son dizesinde eksik kalan, o tek kelimeyle,
Bir labirentin merkezinde, dönüp duran arayış gibi,
Yorucu veya vazgeçilmez..
Suskunluğun felsefesini ezberlemiş, boş odalara rağmen,
Kendi yankısıyla söyleşip, yine aynı cevabı alırcasına,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta