Nagihan Akşamlar Şiiri - Melek Dalgıç

Şu çocuk gönlüm
Aysima
Kalbim ters düz olsa
İçi senle dolu
Nagihan akşamlara
Bulutlar çöker
İçimde bir sis olsa da
Gönül senle dolu
Esen rüzgara dağılır saçlarım
Kah gülüp kah ağlarım
Karmakarışığım
Özlemin ayazı vurunca
Bazen İstanbul olur kaçarım
Ayrılığı sildirdin lügatımdan
Sende karar kılarım
Bir fal tutsam yan yana
Düşer adın
Sesin sesime dokunur name
Bense ateşe yürüyen pervane
Bir hülyaya yatar
Gözlerim direnir
Kirpiklerimde mana
Kaleme dokununca
Gönül telinde damlayan
Şiir olurum