Çokları geldi geçti içimden.
Hep anlatamadım ve hiç anlatamadım kendimi.
Dünyam krallığıydı kırgınlıkların.
Doğmamamış sevinçlere ne tebessümler gizlemiştim de küflenip atılmışlardı hepsi çöplüğüme.
Belki de bu yüzden hiç güzel olmamıştım.
Belki de bu yüzden hiç yüzümü kaldırmamıştım yerden.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta