Durdurun şu dünyayı
her sabah çağların ötesinden bir ses
yankılanır inanmak bilmeyenlere
gökdelenler suçludur insanları değiştirmeye
bir kravat bir çığırtkan ellerinde kan
kimiz biz renkler suçumuz değil
bıraktık geride ne varsa ceddin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta