demiştim sana
beni ararsan
belki eski bir istasyon kahvesinde bulurdun
dumanı yüzüme çökmüş
geceyi sigara gibi içen adamlardan biri olarak
belki de
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




her neredeyse,bu şiiri okuyabilse,geri dönmek isterdi...
çok sevdim hocam..
sevgiler size :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta