Seni küslemekti belki,
seni temize çıkarmaktı derdim.
Oysa benim derdim
hiçbir zaman temize çıkmak olmadı.
Cisimim bir köşede dururken,
Organların ölür mü?
Ruhun sızlarken,
Eylem olur muymuş?
Için kusarken,
Ruhun sakin olur muymuş?
Bir sessizlik var içimde,
Çığlık gibi yükselen,
Kalbimden geçen her cümle,
Dilime varmıyor artık!
Gözlerin bana bir bakışta öyle dokundu ki,
Kalbimdeki her şey yerinden oynadı.
O sade bakışınla bütün dünyam değişti,
Ben artık eskisi gibi kalamadım.
Sesini duydum,
Firkatinle yoğrulmuş bir ömrün
mahzun mısralarıyım şimdi…
Ne bir menzil bulabildim gönlüme,
ne de sükût ile dinebildi içimdeki feryâd.
Bir diyâr terk ettim ardımca;
lâkin en ziyâde kendimi bıraktım gurbet yollarına.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!