Müzeyyen Yavuz Şiirleri - Şair Müzeyyen ...

Her sözü bir mana çok anlam dolu
Meşekkatli dağdan aşırmış yolu
Yinede sevgiyle yatıyor solu
Yılların yorgunu Müzeyyen yavuz
Bir şiir ustası dört dörtlük kalem

Yaz Bahar çoktan bitti Zemheri var kapıda
Yürekler buz bağlamış çürümüş bu yapıda

Tüm vicdanlar körelmiş şerre dönük yönleri
Kapılmışlar girdaba görünmüyor önleri

Namus kavramı denilince ilk akla gelen hep kadın oldu oysa namustan yoksun o kadar erkek var ki bir canı alabilecek kadar namussuzdur
Ordu da evinin önünde bıçaklanarak hayatını kaybeden 20 yaşında gencecik bir fidan
Bir kadın daha hak etmediği şekilde canından oldu Utansın insanlık

ASİ YÜREKLİM
bana bir gün
soralarsa eğer
onu ne kadar
seviyorsun diye
hiç düşünmeden

Öyle bir düştün ki yâr yüreğime
Koyun kuzusuna,Bebek Ana’ya
Nasıl sarılırsa sarıldım sana
Daha başka nasıl anlatayım yâr ?

Hayal’mi diyeyim Düş’mü diyeyim

Asi yüreklim
bana evde kal diyorlar
senin olmadığın evde
nasıl kalayım.?
senin olmadığın yerde
ben nasıl nefes alayım.?

Geceme gündüz,
çölüme yağmur olana
ben nasıl kayıtsız kalırım.
Zor günler geçiriyorum,
Hepsi bu...
Gülüşlerimin arkasına

Ağlar dururum heman
Ömrümden çalınmış zaman
Nasılsın diye sorma..!
Kırık taş plakta çalan
Dillerde dolanan
Name gibiyim

Bugün bana birşey sormayın
nasılsın diye
bende bu gün Türkiyem gibiyim
Cennet vatanımın
bir yanı kan ağlıyor,
biryanı Ateş içinde yanıyor

Asi yüreklim
sen beni duymuyor,görmüyor,
Hiç umursamıyorsun.
Oysa ben seni görüyor,
duyuyor hemde çok
umursuyorum.