Müzeyyen Yavuz Şiirleri - Şair Müzeyyen ...

Usta benim bir
kötü huyum var
sevmek gibi bir hastalığı var
ben acıları severim
usta benim de
böyle bir alışkanlığım.

* Sana bir sır vereyim mi arkadaşım
* Çok yürek tüketme
* Her sorunu çözmeye çalışma
* Enerjini kendine harca
* Keşke dediğin şeylere takılma

Sevgi katmerleşen gül'de yapraktır
Vuslat ne zamana kurban olduğum ?
Ahde vefa varsa sevgi topraktır
Vuslat ne zamana kurban olduğum ?

Gözlerime öyle Aşk ile baktın

**
nasılsın diye soruyorsun ya bana
sanki bir tepeden
uçuruma düşmüş gibiyim
nasılsın diye soruyorsun ya
hiç iyi değilim.

Güven bitti artık çok yedim çalım
Sahte dostlar benim sormasın halım
Soldurdu bağımı yok yere zalım,
Riyakâr dost’lara küskünüm artık.
*
Candan dost bildiğim belâ getirdi.

**
bu hayata
ben iyi niyetime
küstüm artık
ben bu hayatta
artık iyi niyet diye

bugün deniz kıyısında oturdum
denizde giden
tüm gemileri seyrettim
bir an hayal kurdum
ya içindeyse diye.
benimkisi bir hayaldi

Asi yüreklim
bu yürek seni
özlerken dudaklarım titrer
bedenim tutuşup yanar
sen zihnimin içindeyken
yüreğim sırlanır

Asi yüreklim
ben sana kalbimi
sağlam vermiştim,
oysa sen ise benim
kalbimi kırdın da
bana geri getirdin.

Hepimiz birgün öleceğiz
madem ki öleceğiz
neden bunca koşuşturma,
neden bunca telaşlar .?
madem ki birgün
beden toprak olacak