Müzeyyen Yavuz Şiirleri - Şair Müzeyyen ...

daha ne olsun ki
benim gülmem gereken yaşta
ölmem gerekiyormuş,
bu hayatta bunu bilmem
gerekiyormuş.
daha gülmeyi bile

**
Ay parçası yüzün kipriklerin ok
Al beni sevdiğim al koynuna sok
Aç kalsamda gene derim karnım tok
Yeter/ki dalımda açan gülüm ol
Her gelip geçtikçe koklayım seni

Asi yüreklim
neden bu yüreğimden
damla damla düşüyorsun,?
yüreğimde damla damla eriyip,
beni yüreğinden
damla damla kaybediyorsun.

**
Asi yüreklim
ben seni hep
kahveye benzetiyorum
sana ellerim dokununca
yüreğim ısınıyor.

**
Asi yüreklim
ben senin bir damla gözyaşın olup
göz bebeklerine yaşamak isterim
ben senin gözlerinde dolup
yanaklarından süzülmek isterim

**
ben bu hayata dargınım
bu yalan dünyaya,insanlara dargınım
yüzüme can deyip
arkamdan vuranlara dargınım dargın.
ben insanlığa kırgınım

Elim kolum bağlı geldim karşına
Müştekiyim adalet istiyorum
Meyletmedim asla üçbeş arşına
Müştekiyim adalet istiyorum

Önceleri candan bakışı vardı

Öyle bir an gelir ki uzaktan uzağa
bir nefes duymak istersin
bazen o ses sana bir nefes olur.
yaşayan sevdalar var görmeden
ve hiç dokunmadan birini seversin
sesini duymadan,görmeden bağlanırsın,

Anlaşıldı arkana bile
bakmadan sen benden gideceksin
oysa ben seni
vatanım bilmiş öyle sevmiştim
oysa sen gidiyorsun
adın bende gizli adam

**
ben her gece seni
bu saatlerde bekliyorum
sense umarsızca gelmiyorsun
bilmezmisin ey yar ?