Müzeyyen Yavuz Şiirleri - Şair Müzeyyen ...

Mevsimin soldurdğu
bir mevsimdeyim
her mevsim yeşeren umudun
son baharın soldurduğu
bir mevsim hazan mevsimindeyim
kırmayın şu dalarımı

Düşe kalka çıktım tüm yokuşları
Şu gönlüme göre düz bulamadım
Nasıl unuturum yakarışları ?
Divane gönlüme Yâr bulamadım

Birkere inandım tutuldum Aşk'a

Ay parçası yüzün kipriklerin ok
Al beni sevdiğim al koynuna sok
Aç kalsamda gene derim karnım tok
Yeter/ki dalımda açan gülüm ol
Yâr gelip geçtikçe koklayım seni
**

bak sana geldim
kapından geri çevirme beni
tüm hayalerimi de heybeme
doldurdum sana geldim
adın bende gizli adam
beni kapından geri çevirme

Yâr sana yürüyorum
Asi yüreklim
sen yüreğime iyi bak
yüreğim sana sürgün.
sakın onu incitme
* *

Ben sensiz
Ey Yâr kırk Ağusdos geçsede
buz tutmuş yüreğimin
buzu çözülmez.
bu yürek ısıtamaz.
Hiç kırdım'mı diye soran yok.

Yaşadığım şu kısacık ömrümde
Neler gördüm neler..
İşte bu yüzden,
**
İnsanlığımdan utandım.
Öldüğümde beni

Asi yüreklim
Ben yaşadığım sürece
Adın şiirlerimde hece,
dilimde pelesenk,
Sevdan tek gerçeğim
olarak bir ömür

Bu hayatta
yaşanan her şeyin
bir anlamı var.
Ben seni hayatıma
aldığım günden beri
benim hayatım da

Asi yüreklim
bak Yaz bitti
göçmen kuşlar da toplanmış
sıcak diyarlar gidiyorlar.
sen ne zaman
benim diyarıma göçeceksin