Muzaffer Çavdar Şiirleri - Şair Muzaffer ...

Gün olurda bensiz yaşarsan
Hergün içindeki sancıyla dolaşırsan
Ve bu acımasız hayata karşı
Bir inatla yaşarsan!
Bilki her geçirdiğin anın
Yaşadığın her saatin ve zamanın

Sözcukler dolandı dılıme
Bırer bırer dokuluyor
Hasretınle yoklugunu gonlum
Kıyamet sayıyor

Hiç tanımamış kalsaydım senı

Persler romalılar çinliler ve Türkler
Eskimiş tarihin savaşçıları
Karanlığa yürüyorlar
Geceden aydınlık çalarak
Kilise çanları Ezan sesleri
Medeniyet bayrakları altında

Yaşam ile ölüm arasındaki ince çizgi
Senelerce gitti geldi gözümüzün önünden
Hep sürüklendik çaresizlik peşinde
Hiç gülemedik bu hayatın bir tek sahnesinde

Arka planda kalıp boş boş bekledik

Ve sen yoksun
Gittin bir meçhule
Dönermisin dönmezmisin bilinmez
Yokluğun hep içimde yanar
Sesin kulağimda çınlar
Ah bir gelsen

Beyaz bir buluta gözlerimi emanet ettim
Kırılgan şarkılar dinliyorum artık
Çoktandır böyle kızmamıştım geceye
Izdırap vagonlarına hüznümü yükledim
Şiir el sallıyor son kez bana
Ellerimde rüzgar gülleri çocuklar sana koşuyor

Sen yanık bir turkuydun dilimde

Cayır cayır yanan bır köz idin yüregımde

Ben ben ise tutsak olmuştum

Seni bahara benzetiyorum butun cıplaklıgıyla,
Arıların,çiçeklerin ve doğanın tum yeşilliği sende mevcut
Bu kadar mı tabiatla bir olur ınsan
Bukadarmı şen olur bır dıl
Bulbul mısalı ahuzar eden
Rüzgar bile saclarının dalgalanmasından haz alıp esıyor

Kaç zamandır yüzüm traşlı
Yaralı gönlüm sevdalı
Hiç kimseyi sevemedim ardından
İlaç pansuman karetmedi
Yüreğime açtığın yaraya
Bambaşkaydı içimde sana olan bu aşk

Boş saksılara ekiyorum sevdamı
Ve topraksız büyüyorlar yüreğimde
Bir anda büyüyor ektıklerim
Gecenın karanlığında
Alabildiğince uzuyor
SEVDA ÇİÇEKLERİ..