Kendime güvendiğim yıllar vardı eskiden
Şimdi üzerimde bir korkaklık, güvensizlik
2006 çetelemde
Mutsuzluk adına bir çizik daha
Benim mutsuzluklarımdan mutlu olanlar varsa
Gözünüz aydın
Mutsuzluktan yoruldum ve BİTTİM artık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta