Adam kadını üzdü.
Belki adam da üzüldü.
Ama kadın dağlara küstü, denizlere düşman oldu.
Sigara dumanı kustu defalarca.
Yitirebileceğinden fazlasını yitirdi de
Sustu sadece.
Ağladı belki aylarca.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta