Mutluyum
Mutluyum — çünkü geri döndüğüm yollar var,
yol yakınken vazgeçtiklerime sarıldığım anlar.
Huzuruma şaşmayın; ben, yarıda duranlardan
koşar adımla ayrılmış biriyim, saklı bir vedayla.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta