mutluluk ne yağan yağmurda yüzüme vuran damlalardaydı;
nede sonrasında saçlarıma düşen ürkek karda,
mutluluk yanımda olmandaydı
kalbinin ritmik atışlarındaydı durup
saatlerce dinlemekti yüreğinin coşkusunu
mutluluk sendin sevgilim...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta