Mutluluk Şiiri - Cengiz Doktor

Bugün en neşeli mutlu günüm, sen yanımdaydın,
Gözlerinin içi gülüyordu.
Ben küçük bir çocuk gibi etrafında dolanıyordum,
Şaşkın ve mutlu...
Öyle güzel bir duyguydu ki; anlatılmaz, yazılmaz,
Anlaşılmaz, tekrar yaşanması lazım.
​Şaşkınım, nasılda kafa kafa çarpıştık?
Aklımın sağ tarafına denk gelmişti senin sol yanın.
Ağrıması gerekirken çiçek açacaktı sana çarpan yanım.
Sen gülüyordun, ben gülüyordum.
Senin gözlerini gökyüzü zannedip
Kanat çırpacak kuşlar var...
​Sol yanım o kadar hızlı çırpınıyordu ki mutluluktan,
Bir an dedim, yerinden çıkıp ait olduğu sana dönecekti,
Senin sağ tarafına yerleşircesine...
İlk kez ellerine dokundum senin, biliyor musun?
Mutluluğun ne kadar güzel bir şey olduğunu öğrendim o gün.
​Bize pek uğramaz mutluluktur, huzurdur, sevinçler;
Hep yarım kaldık, hep yarım bırakıldık.
Leylasına kavuşmuş Mecnun gibiyim şimdi;
Mutluyum, sen varsın.
Bana kara kara bakan gözlerin,
Sadece bana gülümseyen biri var artık.
​Dünya ne kadar güzelleşti böyle,
Dünya bu kadar güzel miydi?
İçime sığmıyor, zamanın geçmesini istemiyorum.
"Zaman çabuk geçsin de ölelim" diyen biriyim ben,
Yaşamamın bir anlamı yoktu, yanlış anlamayın.
Yaşamak diyorsam, bizim yaşamamız sadece nefes almaktır.
Şimdi sen varsın, yaşamam bile değerli;
Zamanın bir önemi var, çünkü sen varsın artık.
​Bunları yazarken bile tebessüm ediyorum, gülüyorum;
Seni düşünmek bile güzel bir şey,
Seni yazmak daha güzel...
Şimdi diyeceksin, "Niye yazdın bunları?"
Senin yokluğuna alışmak için psikiyatri ilaçları almaya başladım,
Seni unutmak için...
İlaçlar yan etki yaptı bende, senin dışında her şeyi unutuyorum,
Hafızam iyice zayıfladı.
Korktum bu anımızı unuturum diye, ben de yazayım dedim.
​Ama şimdi hayat çok güzel, o ilaçları almama gerek yok ki;
Sen varsın, ilacım yanımda.
Ab-ı hayatım yanımda, öyle karşımda duruyor,
Gülüyor bana, şakalaşıyor, bir çocuk gibi oynuyor.
Bende, bir annenin sevgisini hissettiriyor.
​Dünya ne kadar güzel oldu böyle...
Siyah bu kadar mı güzel yakışır bir insana?
Sanki gözlerinde en güzel mücevher...
Bazılarının mücevher taşımasına gerek yok;
Kara gözleri yetiyor, güzelliğe dair en güzel mücevheri taşımaya.
Şair demiş ya; "Ben hayatı senin gözlerinden sevdim",
Ben de öyle sevdim şu hayatı.
Sen şu hayatıma giren mucizemsin kadın,
Hayatıma mutluluk katan sevdiğimsin...
​Öyle mutluyum ki, korkuyordum bir şey olacak, bu mutluluk bozulacak diye.
Korktuğum oldu; rüyaymış, uyandım.
Tekrar tekrar gözlerimi kapattım rüyaya yeniden dalmak için.
Keşke bitmeseydi bu rüya,
Ben o rüyada ölseydim, hiç uyanmasaydım,
Sıkışıp kalsaydım rüyada... Son gördüğüm sen olsaydın.
​Rüyalar gerçek olsaydı bir sürü anımız olurdu.
Keşke rüyaları filme çekmeye imkanımız olsaydı;
Tekrar tekrar izlerdim seninle geçirdiğim zamanı.
Şimdi durup dururken gülüyorum rüyamı hatırladıkça;
Çoktan beri kaybettiğim tebessümüm oldun.
​Beni görenler "deli" diyecekler, varsın desinler, deli desinler...
Bugün çok mutluyum, dalıp dalıp rüyalara gülüyorum.
Çok güzeldin be, keşke uyanmasaydım, sende kalsaydım...