Sen bana okyanusların engin sulardan kanat takmadan uçmasını ögrettin Nefes ihtiyacı duymdan insanların sevecen bakışlarına biblo sundun. Senin elinde renkler kullanılmadan yapılmır bir Wankong tablosuyum.Sen elinde hiçbir şeyi yazmayan deftere barkken ben ağladım.Sen yanımdayken yeni doğan bir bebeğe baktım.Nefes alırken sanki gelecegini tahmin eder gibiydi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta